تاریخ شاید هرگز به خودش نمی دید که از پشت همه نگاه های مردسالارانه روزی بشود زن هایی را از دلش بیرون کشید که بعدها در جایگاهی قرار بگیرند که نه فقط برای دور و اطرافشان که بتوانند روی کشور و دنیا تاثیرگذار باشند و حتی برای انواع مناسبات آن نسخه بپیچند. زنهایی که گاهی اوقات همه این جایگاه ها و دستاوردها می تواند از آنها شخصیتی بسازد که شاید هیچ سنخیتی با کلیشه های مرسومی که آدم ها از دنیای زنانه افراد برای خودشان متصور می شوند نداشته باشند؛ برای همین هم  بین همه اتفاقات و قصه هایی که بشر برای تاریخ ساخته است می توان زن هایی را پیدا کرد که هر کدامشان خوشبختانه یا متاسفانه می توانند مثال نقض برچسب های زنانه ای مثل جنس دوم، لطیف یا ظریف بودن باشند.

به گزارش اقتصاد آنلاین به نقل از مهر، به همین بهانه به سراغ زنانی در تاریخ جهان رفتیم که در شکار کرسی های حکومت داری و سیاسی دستی بر آتش داشته و دارند. افرادی که شاید نسبت تعدادشان با مردها قابل قیاس نباشد ولی حضورشان به خودی خود در طول زمان های مختلف انقدر چشم گیر بوده است که آدم ها بتوانند تا مدتها اسم آنها را در تاریخ به ذهن بسپارند و درباره آنها حرف به میان آورند.

ایزابل پرون آرژانتینی

این زن آرژانتینی اولین زنی است که در امریکای لاتین و نیم کره غربی زمین بر مسند ریاست جمهوری تکیه زده .جالب است بدانید که ایزابل در یک خانواده کاملا معمولی بزرگ شد به قدری که بعد از فوت پدرش در کلاس پنجم مدرسه را رها و ترک تحصیل کرد و بعدها در کلوب ها و کافه ها مشغول به کار شد. او در یکی از همین کلوب ها بود که با همسرش خوآن پرون آشنا شد این در حالی بود که پس از مدتی او به عنوان سومین همسر رئیس جمهور آرژانتین لقب گرفت تا جایی که بعد از به اینکه خوآن پرون به رئیس جمهوری رسید  ایزابل همسر او توسط آرا  به عنوان معاون رئیس جمهور وارد عالم سیاست شد؛ اما زمان زیادی به طول نیانجامید که با مرگ همسرش به عنوان اولین رئیس جمهور زن آرژانتین شناخته شد که  به دنبال این موضوع هم کودتای نظامی علیه او شکل گرفت.جالب است بدانید که این رئیس جمهور ناکام بعد از کودتا و آزادی از زندان به کشور اسپانیا پناهنده شد و دادگاه اسپانیا هم در تمام آن مدت از استرداد او به آرژانتین امتناع کرد.

آنگلا مرکل آلمانی

آنگلا مرکل از ۲۲نوامبر سال ۲۰۰۵ و در سه دوره پیاپی به عنوان صدر اعظم آلمان بر مسند قدرت تکیه زده است تا جایی که در دنیا به این سیاستمدار ۶۳ساله لقب مارگارت تاچر قرن بیست و یکم را داده اند. جالب است بدانید که تحصیلات آنگلا مرکل در حوزه فیزیک و شیمی بوده ؛ به قدری که او در انقلابهای سال ۱۹۸۹ به عنوان یک فیزیکدان و با مدرک دکتری شیمی فیزیک پا به عرصه سیاست گذاشته است و در سال ۱۹۹۰ با قرار گرفتن در جایگاه سخنگوی دولت آلمان شرقی به چهره سیاسی خود شکل جدی تری داده تا جایی که تا به امروز و در سال ۲۰۱۶ او از سوی مجله فوربز برای ۱۰سال پیاپی لقب قدرتمندترین زن جهان را از آن خود کرده است.

سیریماو بندارانایکه سریلانکا

او اولین نخست وزیر زن دنیاست که در سریلانکا به این پست سیاسی رسید. از طرفی دیگر او رهبر حزب آزادی این کشور نیز بود؛ اما نکته جالب توجه درباره این زن سیاسی این است که سیاست جزیی از خانواده او محسوب می شد از آنجایی که همسر او از نخست وزیران قبلی سریلانکا بود و دخترش یکی از رئیس جمهورهای این کشور تا جایی که او دوران سوم نخست وزیری خود را زیر نظر ریاست جمهوری دخترش گذراند.

 

الن جانسون سیرلیف لیبریایی

در آفریقا به او لقب بانوی آهنین داده اند. چون او کسی است که در قاره افریقا توانست  عنوان اولین زن رئیس جمهور را از آن خود کند و تا قبل از آن در دولت های قبلی این کشور به عنوان وزیر امور مالی و دارایی شاخته شود. سیرلیف با اینکه در سال ۱۹۹۷ در رقابت های انتخاباتی کشورش ناکام ماند ولی سرانجام توانست در سال ۲۰۰۵پیروز این رقابت ها باشد. این زن افریقایی در سال ۲۰۱۱ برنده جایزه صلح نوبل شد. جالب است بدانید که سیرلیف ۷۸ساله در ۱۷سالگی ازدواج کرد اما چند سال بعد از همسرش جدا شد و همان ازدواج برای او ۴فرزند به جا گذاشت.

بی نظیر بوتو پاکستانی

این سیاستمدار پاکستانی در دو دوره نخست وزیر این کشور از حزب مردم بوده است. به بی نظیر بوتو لقب اولین زن سیاستمدار مسلمان را می دهند که بر منصب نخست وزیری تکیه زد. زندگی بی نظیر بو تو پر از فراز و فرودهای عجیب و غریب است به شکلی که اگر نگاهی به زندگینامه او بیندازید متوجه این موضوع خواهید شد. تجربه ترورهای پی در پی گرفته تا تبعید هشت ساله او به دوبی و بریتانیا؛ تجربه های تروری که در نهایت در سال ۲۰۰۷ عملی شد و بوتو به واسطه آن در استان پنجاب پاکستان به ضرب گلوله به قتل رسید. خوب است بدانید که  بی نظیر بوتو  رگ و ریشه  ایرانی هم داشته؛ چون می گویند مادر بی نظیر بوتو نصرت اصفهانی از کردهای ایران بوده است.

مارگارت تاچر انگلیسی

هیچ کس فکر نمی کرد بعدها دنیا به دختری که فارغ التحصیل رشته هنر از دانشگاه آکسفورد باشد لقب بانوی آهنی را بدهد .کسی که بعدها از زندگی او فیلمی با همین نام و با بازی مریل استریپ  ساخته شد. تاچر نام و آوازه خوشی در بین ما ایرانی ها ندارد اما با این حال او نخستین نخست وزیر زن تاریخ بریتانیا است که در چند دوره پیاپی توانست سمت خود در این کشور حفظ کند. او را به لحاظ سیاستمداری در بریتانیا می توان یک انگلیسی تمام عیار دانست تا جایی که افراد زیادی تاچر را به لحاظ سیاستمداری در بریتانیا هم رده وینستون چرچیل می دانند به شکلی که بعد از او از شگردهای سیاسی این زن آهنی به عنوان «تاچریسم» در سیاست یاد می کنند.

دیلما روسف برزیلی

تا چند سال پیش بعد از آنگلا مرکل در دنیا او را به عنوان دومین زن قدرتمند جهان می شناختند. دیلما یک مادر بلغاری و یک پدر برزیلی دارد. کسی که در سال ۲۰۱۰ توانست   به عنوان اولین زن و ۳۶امین رئیس جمهور کشور برزیل شناخته شود؛ ولی در نهایت وداع خوبی با صندلی ریاست جمهوری نداشته باشد چون این رئیس جمهور در سال ۲۰۱۶توسط سنای برزیل به مدت شش ماه به خاطرات اتهام فساد مالی از اختیارات ریاست جمهوری تعلیق و در نهایت بعد از محرز شدن اتهاماتش از ریاست جمهوری برزیل کنار گذاشته شد.

یولیا تیموشنکو اوکراینی

این زن در بین سالهای ۲۰۰۵تا ۲۰۱۰ نخست وزیر کشور اوکراین بود. زنی که در کنار عرصه سیاست به خاطر فعالیت های اقتصادی اش از ثروتمندترین افراد اوکراین نیز محسوب می شود. نکته جالب توجه درباره زندگی تیموشنکو این است که او در سال ۲۰۱۱ به اتهام تخطی از حدود اختیارات قانونی به هفت سال زندان محکوم شد؛ اما در سال ۲۰۱۴ بعد از درگیری‌های مخالفان و موافقان دولت اوکراین و تسخیر کاخ ریاست جمهوری توسط مخالفان، پارلمان این کشور با بازگشت به قانون اساسی سال ۲۰۰۴ موافقت کرد و همین امر زمینه ساز آزادی تیموشنکو شد.

ایندیرا گاندی

علی رغم نام خانوادگی اش، او هیچ خویشاوندی ای با ماهاتما گاندی رهبر انقلابی هند نداشت. او درسن ۲۱ سالگی به عنوان عضو حزب کنگره ملی هند انتخاب شد. در تعریف این بانوی هندی او را یکی از جنجالی ترین سیاستمدارهای هند دانسته اند. او از سال ۱۹۶۶تا ۱۹۸۴ نخست وزیر کشور هند بود اما سرانجام توسط سیک های هندی ترور شد.

هیلاری کلینتون

بعد از کاندولیزا رایس که اولین زن سیاه پوستی بود که به مقام وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا رسید هیلاری کلینتون را می توان سومین زنی دانست که بعد از رایس بر این مسند تکیه می زند؛ اما چیزی که کلینتون را متمایز می کند نه همسری بیل کلینتون رئییس جمهور سابق امریکاست و  نه رسیدن به پست وزارت خارجه ایالات متحده بلکه او اولین زنی است که در این کشور نامزد حزب دموکرات برای ریاست جمهوری امریکا شد تا جایی که پیش از این هیچ زنی در امریکا نتوانسته بود به چنین جایگاهی در یکی از احزاب اصلی ایالات متحده برسد.

(منبع: اقتصاد آنلاین)